Maak het onderdeel van je werkdag

Je kent dat gevoel. Twee dagen training gehad, enthousiast teruggekomen op de werkvloer, en een week later is het business as usual. Alsof er niets is gebeurd.

Dat is gewoon hoe het werkt. Veel van het échte leren gebeurt niet in een zaaltje, maar op de werkvloer, terwijl mensen bezig zijn en ervaren wat wel en wat niet werkt.

En precies daarom is het zo belangrijk hóe je leren organiseert in het dagelijkse werk.

Het zit niet in het werk ingebakken

In het Simple Model of Organizational Learning Culture vanJosh Bersin is de derde pijler: processen die ontwikkeling stimuleren. Dat klinkt simpel, maar veel organisaties hebben hun werk zo georganiseerd dat leren juist moeilijk wordt.

Denk aan:

•      Prestatiedruk die geen ruimte laat voor experimenten

•      Feedback die te laat of helemaal niet komt

•      Geen hulpmiddelen om te kunnen reflecteren

•      Processen waarbij afwijken niet mag, laat staan proberen

Dan voelt leren al snel als iets extra, iets wat erbij komt, terwijl het juist onderdeel zou moeten zijn van hoe jullie samenwerken.

Een voorbeeld uit de praktijk

Bij een logistieke organisatie merkten leidinggevenden dat feedback altijd te laat kwam. Medewerkers herkenden het niet meer, het team stond eigenlijk stil en het ging zoals het ging.

Samen met de logistiek manager voegden we één simpele vraag toe aan de dagelijkse dagstart:

“Wat ging er gisteren beter dan verwacht, en waarom?”

Dat was het. Geen losse training over feedback geven, geen extra sessie over het goede gesprek, gewoon een vraag op een vast moment elke dag.

Binnen enkele weken zagen we verschil. Er werd meer gemeld en aangepakt, successen kwamen op de radar. En dus ook de dingen die nog niet goedgingen. Er werd samen geleerd en samen verbeterd.

Herken je dat? Die combinatie van een kleine ingreep met een groot effect?

Drievalkuilen om voor te waken

Het gaat dus niet om méér leren, maar om slimmer leren,samen, ingebouwd in het werk. Maar let op, want er zijn valkuilen die je daarbij tegenkomt.

Te vrijblijvend

“We leren van fouten” klinkt mooi, maar zonder vaste momenten en structuur gebeurt het gewoon niet.

Geen follow-up

Er is een plan en iedereen is enthousiast, maar niemand kijkt daarna terug of het ook echt werkt.

Te veel van bovenaf

Leren wordt bedacht door management of HR, maar niet samen met de mensen die het werk doen, en dan is het al bij voorbaat voorbij.

Wat als leren een gewoonte wordt?

Wat als leren zo ingebakken raakt in hoe jullie samenwerken, dat het vanzelf gaat?

Dan ontstaat er iets moois: leren is niet meer iets wat “moet”, maar gewoon onderdeel van hoe jullie werken. Dat maakt teams wendbaarder, effectiever en eerlijk gezegd een stuk leuker om deel van uit te maken.

Wij blauwe kanaries zien dit telkens opnieuw: kleine veranderingen in het proces, grote effecten op de werkvloer.

Wil je hier eerder over kwetteren? Stuur me gerust een bericht.

‍

‍